Wild Life Kamperen in Bruce Peninsula National Park (Tobermory)

Tijdens mijn eerste reis naar Canada nam mijn achternicht me mee naar Tobermory. Een rit van ongeveer vier uur (Ingersoll – Tobermory) met een tussenstop voor een lunchpauze. Gelukkig hebben we allebei ons rijbewijs en heb ik, voor mijn vertrek naar Canada, een Internationaal Rijbewijs aangevraagd bij de ANWB (ongeveer 17 euro), om in het geval van aanhouding een leesbaar document te kunnen laten zien. Het is niet nodig geweest, maar altijd handig om te hebben en in vele talen beschikbaar. Daardoor konden we het rijden afwisselen. 

Eenmaal aangekomen in Tobermory rijden we richting het Bruce Peninsula National Park waar mijn achternicht een kampeerplaats heeft gereserveerd. Met de auto rijden we naar de door ons gereserveerde plek, waar naast een parkeerplek een vuurkorf met grill staat om eten op te verwarmen, wat we van tevoren hebben opgeslagen in een koelbox achterin de auto. Er is geen elektriciteit en de dichtstbijzijnde toiletten zijn op ongeveer 100 meter afstand. We hoeven geen tent op te zetten, want we rijden in een 4×4 Truck met een grote laadruimte. We hebben twee dunne matrassen meegebracht met slaapzakken en kussens en zullen onze nacht(en) doorbrengen in de achterbak van een auto. Adventurous! 

De koelbox wordt uit de auto gehaald, evenals het kookgerei en we eten hotdogs en drinken thee met muntbladeren uit de natuur. We hebben uitzicht over het grote Cyprus Lake en worden vergezeld door eekhoorns die klinken als ratelslangen (daarover later meer!). 

De eerste nacht is even wennen, want wanneer heb ik voor het laatst achterin een auto geslapen? Nooit! Alle geluiden zijn nieuw en het bordje ‘Be aware of bears!’ bij de afvalbakken een paar honderd meter verderop werkt niet geheel geruststellend. Ook was het nodig de kleren waarin we hebben gegeten en überhaupt, al het eten, op te sluiten in de voor cabine van de auto, zodat de wilde dieren het niet kunnen ruiken. Iets waar je je in Nederland niet zoveel zorgen over hoeft te maken. 

Als we wakker worden zegt mijn achternicht dat ze denkt een eland te hebben gehoord, aan de overkant van het meer. Ik sliep nog, denk ik. 

Grotto, Bruce Peninsula National Park

We eten marshmellows als ontbijt en maken ons klaar voor onze hike naar de Grotto. Onderweg komen we naast tegenliggers, en ‘Tarzan-achtigen’ ook wilde dieren tegen. Geen beren, elanden of wolven, maar wel een (ratel)slang. Hij (of zij) lag gewoon te slapen, maar het bleef niet onopgemerkt. Het is dus heel normaal, ik moest er even aan wennen. 

Eenmaal aangekomen bij de Grotto worden we getrakteerd op hoge rotsen, strand en blauw water. A sight for sore eyes! We lopen naar beneden, naar het strand en genieten van de warme temperaturen. Verder proberen we, op schoenen zonder profiel, dichterbij de grot te komen. Het vereiste wat klim en buk-werk, maar we hebben het overleefd zonder te vallen. 

‘S Avonds bij het kampvuur drinken we wijn en maken we ‘Smores. Een Canadese lekkernij (koekje, chocola en marshmallows). Als je er eenmaal aan gewend bent, wil je nooit meer naar huis. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s