Soloreis Rome en Vaticaanstad (Italië)

“Vindt je dat niet saai?”
“Ik zou dat niet durven”
“Wat gaaf dat je dat durft!”

In 2018 ging ik alleen op reis naar Rome. In mijn drukke leven als kantoorsnob, het uitvoeren van mijn passie als theatermaker naast mijn reguliere baan en de noodzaak een sociaal leven te behouden besloot ik in de zomer van 2018 alleen op reis te gaan naar Italië. En wie naar Italië gaat, moet Rome gezien hebben. Het leek me de perfecte plek voor een lang weekend weg, genoeg toeristische attracties om me mee te vermaken en een hotel in het centrum, zodat ik niet in mijn eentje in de late uurtjes door griezelige wijken van Rome hoef te wandelen. Want alleen reizen is één ding, een veilig onderkomen is dan wel het minste wat ik voor mezelf wil regelen. Dus ik heb een kamer geboekt in het Hotel Taormina via Booking.com, op slechts 10 minuten lopen vanaf het Colosseum. 

Schiphol, 5.52 uur. 

In de vroege ochtend vertrok ik vanaf gate M op Schiphol. Een gate die voor mij toen nog onbekend was, afgezonderd van de andere gates en zonder Starbucks. Je baalt, maar het is 5.00 uur ‘s-ochtends, any coffee will do. En ik was pas om 2.30 uur opgestaan, wie maakt me gek? De vlucht naar Rome duurt ca. 2 uur. Ik vloog met EasyJet en landde zoals gepland rond 9.30 uur ‘s ochtends op Leonardo da Vinci-Fiumicino Airport. En totdat ik buiten kwam, had ik van de Italiaanse temperatuur nog niet zoveel meegekregen, maar eenmaal buiten aangekomen was het alsof er een föhn aanstond. Ik had al gelezen dat het erg warm zou zijn in Rome, maar moest toch even acclimatiseren. Ik vond een bus naar het centrum, kocht een kaartje en heb me bijzonder verwonderd over de omgeving. Gebouwen die in eeuwen niet lijken te zijn aangeraakt, maar waar dan wel het logo van de H&M op pronkt… 

Ongeveer een half uur later staan we, met de bus, pal naast het Colosseum. We rijden door naar het station, vanaf waar ik mijn weg naar het hotel afleg. Op een gemakkelijk tempo, want het is inmiddels al over de 30 graden. 

Dag 1: Romeinse oudheid.

Ingecheckt in het hotel, in een ruime kamer met twee bedden (ik kan kiezen!) en een nette badkamer, besluit ik te beginnen aan mijn toeristische reis door Rome. Ik gebruik de kaart en Google Maps, voldoende water en een luchtige outfit, hoed en zonnebril om me op weg naar het Colosseum en het Forum Romanum te begeven. Op weg naar de toeristische hotspot(s) kom ik langs verschillende fonteintjes, waarvoor men soms in de rij staat om zijn of haar waterflesje te vullen, want water deze dagen, gaat als een tierelier! 

Aangekomen bij het Colosseum, staan er diverse verkopers (van paraplu’s en waaiers tot waterflesjes) hun waren aan te bieden. En ze spreken je aan, zonder pardon. Ze vragen eerst waar je vandaan komt en hoe vaak ik die dag wel niet “African?” heb gehoord, is wonderbaarlijk. Misschien door mijn donkere haarkleur. Ik heb ze vriendelijk bedankt en ben in de rij gaan staan voor de ingang van het Colosseum. 

Na de tassencontrole ben je vrij om rond te lopen door het Colosseum. Een gigantisch amfitheater uit de oudheid met vier verdiepingen, vroeger onderverdeeld in rangen. In de Romeinse tijd was dit het strijdtoneel van grote gevechten tussen gladiatoren, nu is het hét straatbeeld van Rome met een rijke historie. Door de grote toeristische aantrek, zou je bijna vergeten dat je rondloopt in een stukje geschiedenis. Na een wandeling over alle verdiepingen, een rondje door het souvenirwinkeltje en een rolletje vol foto’s, verlaat ik het Colosseum en trek ik erop uit richting de ingang van het Forum Romanum. Het vroegere centrum van het Keizerlijke Rome, nu bestaande uit ruïnes van tempels, basilieken en triomfbogen. Vroeger kwam men naar het bruisende centrum van Rome om te (onder)handelen, te praten over politiek en werden er belangrijke beslissingen genomen door de keizers op de Palatijn. Nu is het bij uitstek een mooie plek voor een indrukwekkende wandeling langs geschiedenis stukken en paleistuinen uit de Romeinse tijd. Ook in het Forum Romanum staan verschillende fonteinen die voor verkoeling zorgen. 

Ik besluit mijn dag af te sluiten met een Italiaanse maaltijd. Als je er bent, moet je het ook goed doen en op tijd mijn weg terug te vinden naar het hotel. 

Dag 2: IJs, trappen en fonteinen.

Na een volledige nacht te hebben geslapen en een ontbijt in de ontbijthal van het hotel, ga ik er op uit richting de Spaanse trappen van Rome. Het Piazza di Spagna. Ontworpen door Allessandro Specchi en Francesco de Sanctis in 1721. De trappen leiden naar de Franse kerk Trinità dei Monti en zijn het centrale punt voor ontmoetingen tussen toeristen en Romeinen. Aan het begin van de trappen staat de fontein Fontana della Barcaccia. Dé plek voor een beetje verkoeling, want ook vandaag staat de thermometer op standje sauna. Vanaf de Spaanse trappen vind ik mijn weg naar de nog bekendere Trevi Fontein, die enige tijd geleden door Feyenoord supporters is vernield. Je zou je toch schamen! Gelukkig is het gerestaureerd en is er van de vernielingen niets meer te zien en is het vooral de grote toeristische trekpleister zoals ze/we die gewend zijn. Vele toeristen zoeken verkoeling bij de fontein, maken foto’s en gooien een muntje in de fontein in de hoop nog eens naar Rome terug te keren. 

Fun fact: Omdat de fontein meer geld dan water zou bevatten, door de hoeveelheid muntjes die in het water wordt gegooid, wordt het geld elke week uit de fontein gevist en gedoneerd aan een goed doel. 

Na een heerlijke Italiaanse lunch en een ijsje bij de beste ijssalon van Rome: Giolitti aan de Via degli Uffici del Vicario ben ik naar Aventijn gewandeld, een bergtop in Rome van waar je een prachtig uitzicht hebt over Rome, Vaticaanstad en als je geduld en genoeg te drinken bij je hebt, kun je in de rij staan voor een kijkje door een sleutelgat: Ill Buco Della Serratura, oftewel de Knights of Malta Keyhole. Door het sleutelgat van de deur heb je een perfect uitzicht over de koepel van de St. Pietersbasiliek in Vaticaanstad. Foto’s maken is bijna onmogelijk, maar ik had alle tijd en ik was toch wel nieuwsgierig. Het is een plaatje, ook alleen voor het oog. Op de bergtop staan diverse muzikanten en wordt gepicknickt in het park. Een gezellige buitenplaats om heerlijk bij te komen van een lange wandeling of drukke dag in de stad. 

Dag 3: De grens over naar Vaticaanstad 

Op mijn laatste dag in Rome reis ik te voet naar het verblijf van de Paus in Vaticaanstad, de kleinste onafhankelijke staat ter wereld. Eenmaal aangekomen neem ik op het Sint Pietersplein plaats in de rij voor de Sint Pieters Basiliek. Let op: Om naar binnen te mogen in de basiliek moeten je schouders bedekt zijn. Ondanks dat het erg heet (30+ graden) was heb ik me daarop voorbereid en een t-shirt met korte mouwen aangetrokken. Een hemd is niet toegestaan. Wel worden er, mocht je toch zo gekleed zijn, sjaaltjes verkocht door handelaren om je schouders mee te bedekken. Toegang tot de basiliek is gratis en geeft je een uniek kijkje in de rooms-katholieke kerk. Ik besloot daarnaast ook de koepel te beklimmen. Hiervoor dien je een ticket te kopen voor 8,00 euro en indien je een deel wilt afleggen met de lift, + 2,00 euro. Om bovenin de koepel terecht te komen, leg je een tocht af over een trap door smalle gangen met 550 treden. Een behoorlijke opgave op een warme zomerdag, maar het uitzicht over de stad en het plein is een cadeautje. Je beseft pas op wat voor hoogte en op wat voor bizarre plek je hebt gestaan als je weer veilig beneden op de grond staat. Mijn conditie werd wel op de proef gesteld. Maar, het was het absoluut waard en een echte aanrader als je fit genoeg bent om de reis naar boven af te leggen.

Na een welverdiend ijsje en een heerlijke lunch ga ik terug richting Rome, waar ik – waar heb ik de energie vandaan gehaald? – de Belvedere del Gianicolo heb beklommen, me heb opgefrist bij de fontein en van een andere hoek het uitzicht over Rome heb bewonderd. Op de terugweg ben ik op advies van vrienden naar de wijk Trastevere gewandeld. Een gemoedelijke wijk met leuke straatjes en gezellige Italiaanse restaurants. Ik besloot mijn laatste avond in Rome goed te spenderen en bestelde een drie-gangen-menu bij Vinallegro met een caprese, een lasagne en een heerlijke panna cotta toe. 

Voor de mensen die zich afvragen hoe het is om alleen te reizen, te wandelen en uit eten te gaan. Het geeft een bepaalde vrijheid. Je kunt zelf bepalen wanneer je weggaat, welke kant je opgaat en waar je wilt eten. Natuurlijk mis je soms ook wel enige vorm van gezelligheid, in het vliegtuig, tijdens de wandeling of aan tafel, maar als je om je heen kijkt zie je zoveel mensen die alleen op reis zijn. En als je wilt, kun je altijd een praatje maken met andere reizigers, een ober of een winkelier. 

In 2017 nam ik in mijn eentje de trein van Toronto, Ontario naar Vancouver, British Columbia (Canada). Lees hier mijn verslag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s